تاریخ کشور مالدیو

علامت کشور مالدیو

تور مالدیو – تاریخ  کشور مالدیو

تاریخ کشور مالدیو

مالدیو کشوری متشکل از 1192 جزیره است که در این میان 26 جزیره ی آن مرجانی طبیعی می باشد.

موقعیت تاریخی مالدیو

 

تور مالدیو - 1598 کشور مالدیو

تور مالدیو – 1598 کشور مالدیو

از زمان های قدیم، مالدیو توسط پادشاهان و گاهی اوقات ملکه ها (Ranin) اداره  می شد. از لحاظ تاریخی مالدیو در موقعیت بسیار خوبی از مسیرهای اصلی دریایی اقیانوس هند قرار گرفته که دارای اهمیت استراتژیک برای آن کشور است.

نزدیکترین همسایگان مالدیو سریلانکا و هند می باشند که هر دو از قرن ها پیش روابط فرهنگی و اقتصادی با مالدیو داشته اند. مالدیو منبع اصلی صدف است که آن را به عنوان یک ارز در سراسر آسیا و بخش هایی از سواحل شرق آفریقا استفاده می کند. احتمالا مالدیو توسط کالینگاس (Kalingas) هند باستان که اولین معامله گران دریا به سریلانکا و مالدیو بودند و مسئولیت گسترش بودیسم را داشتند، تحت تاثیر قرار گرفتند. از این رو فرهنگ هندو باستان تاثیر ماندگاری در فرهنگ محلی مالدیو داشته است.

پس از قرن 16، زمانی که قدرت های استعماری اروپا تجارت در اقیانوس هند را برعهده گرفت، برای اولین بار پرتغال و پس از آن گاهی اوقات هلند و فرانسه در سیاست های محلی دخالت می کردند. با این حال، این مداخلات در قرن 19 زمانی که مالدیو تحت الحمایه بریتانیا شد، به پایان رسید.

مالدیو استقلال کامل خود را از بریتانیا در 26 ژوئیه در سال 1965 به دست آورد. با این حال، بریتانیا، همچنان به حفظ یک پایگاه هوایی در یکی از جزایر مرجانی جنوبی تا سال 1976 پرداخت. ظاهرا اتحاد جماهیر شوروی درخواست استفاده از این پایگاه را داشته است، اما مالدیو از آن خودداری کرد.

بزرگترین چالش پیش روی جمهوری در اوایل سال 1990 با توجه به منابع محدود کشور در ماهیگیری، کشاورزی و گردشگری، نیازمند به توسعه سریع اقتصادی و نوسازی بود. نگرانی دیگری که مشهود است، افزایش سطح دریا و کم ارتفاع بودن جزایر مرجانی است. به طوری که با بالا آمدن سطح دریا احتمال ناپدید شدن بسیاری از جزایر مالدیو وجود دارد.

 

دوران اولیه مالدیو

مطالعات تطبیقی سنت ها و رسوم شفاهی، زبانی و فرهنگی مالدیو نشان می دهد که اولین مهاجران به این مجمع الجزایر مردمانی بودند که از سواحل جنوبی شبه قاره هند به آنجا سفر کردند. از آنجایی که هیچ آثاری از زمان های اولیه به جای نمانده است، از مالدیو اولیه هیچ بقایای باستان شناسی وجود ندارد. احتمالا آن ها ساختمان های خود را از چوب، برگ های نخل و سایر مواد تجزیه شدنی، که به سرعت در نمک، باد و آب و هوای گرمسیری پوسیده می شود، ساخته اند. علاوه بر این، رؤسا یا سردمداران آن ها نیز در کاخ های سنگی شاهانه و استادانه زندگی نمی کرده اند، و شاید آن ها هرگز دین و مذهبی نداشتند تا به ساخت و ساز معابد نیازی داشته باشند و اگر از مذهبی پیروی کرده اند، نیاز به ساخت جایگاهی برای آن ندیده اند.

 

پادشاهی بودا در مالدیو

با وجود اینکه فقط به طور خلاصه در بسیاری از کتب تاریخی اشاره شده است، دوره 1400 ساله بودایی دارای اهمیت بنیادی در تاریخ مالدیو است. همانگونه که می دانید، در طول این دوره بوده است که فرهنگ کشور مالدیو توسعه و رونق گرفته است.

بودیسم (مذهب بودا) احتمالا در قرن 3 قبل از میلاد مالدیو، در زمان امپراتور مایوریان آشوکا (Mauryan emperor Aśoka) کبیر گسترش یافته که آن را به مناطق افغانستان و آسیای مرکزی، خارج از مرز شمال غربی مایوریان، و همچنین به جنوب جزیره سریلانکا و جزایر مالدیو توسعه داده است. مطالعات جدی از بقایای باستان شناسی از مالدیو با کار H. C. P. Bell که یک مأمور بریتانیا از خدمات ملکی سیلان است، آغاز شد، بل در سال 1879 میلادی در جزایر مالدیو غرق شد، وی چندین بار برای بررسی ویرانه های باستانی و کهن بودایی به مالدیو بازگشت.

محققان قدیمی مانند بل، که بیشتر عمر خود را در سریلانکا اقامت داشتند، ادعا می کنند که بودیسم از سریلانکا به مالدیو آمد. از آن زمان، کشفیات باستان شناسی جدید به ماهایانا و وجرهیانه بودایی نفوذ کرد، که به احتمال زیاد مستقیما از شبه قاره (Subcontinent) به جزایر آمده است.

همچنین بودایی نیز در جزیره Minicoy، سپس بخشی از قلمرو پادشاهی مالدیو، توسط سازمان باستان شناسی هند (ASI)، در نیمه دوم قرن 20 یافت شد. کتاب های تاریخ نشان می دهد ورود اسلام در مالدیو مربوط به پایان قرن 12 میلادی است. اسلام به عنوان دین دولتی و همگانی کشور مالدیو تا سال 1990 باقی ماند. هنوز هم زبان دیوهی اولین زبان مالدیو است و درکنار معماری، نهادهای حاکم، آداب و رسوم سرچشمه هایی است که نشان می دهد مالدیو دارای پادشاهی بودایی بوده است.

در مالدیو دین غالب دین بودیسم بوده است و قرن ها از حمایت سلطنتی بهره می برده است، طبق آمار قدمت آن به بیش از یک هزار و چهار صد سال گذشته بر می گردد. عملا تمام بقایای باستان شناسی در مالدیو از گنبد بودایی و صومعه ها، و همه مصنوعات یافت شده نمایش پیکرنگاری بودا است. معابد بودا (و هندو) به شکل ماندالا (شکل هندسی به نمایندگی از جهان در هندو و نمادگرایی بودایی) در آمده بود، چهار نقطه اصلی جهت دار با یک دروازه اصلی به سمت شرق. از آنجایی که فضای ساختمان و مصالح کم بود، محل عبادت برای مردم، بر روی پایه های ساختمان قبلی ساخته شده است.

به طور کلی می توان گفت که تبدیل دین بودایی مالدیو به اسلام آرام و مسالمت امیز بوده است، اما شواهد تاریخی برعکس آن را نشان می دهد. با این حال بودیسم نیز وجود دارد و پس از آن که اولین کاشفان غربی به مالدیو آمدند و مستنداتی ارائه دادند، نشان از آن داشت که بسیاری از ساختمان های بودایی و مصنوعات در شرایط خوبی هستند.

 

مقدمه گسترش اسلام در مالدیو

ساکنان شرق میانه با توجه به موقعیت استراتژیک و عرضه فراوان صدف به مالدیو علاقه مند شدند. تجارت صدف (به عنوان ارز)، به طور گسترده ای در سراسر آسیا و بخش هایی از سواحل شرق آفریقا مورد استفاده قرار می گرفت. دریانوردان خاورمیانه که بتازگی مسیرهای تجاری اقیانوس هند را در قرن 10 کشف کرده بودند، مالدیو را یک لینک مهم در این مسیر یافتند.

حضور معامله گران عربی اقیانوس هند در قرن 12 تا حدودی شرح می دهد که چرا آخرین پادشاه بودایی مالدیو در سال 1153 به اسلام گروید. پس از آن پادشاه مسلمین شد و نام و عنوان خود را به زبان عربی سلطان نامید که تا قبل از ان به نام های: Divehi، Maha Radun، Ras Kilege و یا Rasgefānu خوانده می شد. محمد عادل، یک سری از شش سلسله های اسلامی شامل هشتاد و چهار امیر مرد و زن که تا سال 1932 حکومت آن ها به طول انجامید بررسی و عنوان سلطان انتخاب گردید.

فردی که مسئولیت تغییر دین مالدیو به اسلام سنی را بر عهده گرفت، یک توریست مسلمان به نام ابو برکات (Abu al Barakat) بود. آرامگاه او در حال حاضر در مسجد Hukuru در پایتخت ماله است که در سال 1656 ساخته شده و قدیمی ترین مسجد در مالدیو است. علاقه عرب در مالدیو نیز در محل اقامت آنها منعکس است.

آنچه قابل توجه است این است که در مقایسه با سایر مناطق جنوب آسیا، مسلمان شدن مردم مالدیو نسبتا دیر اتفاق افتاده است. با این حال مالدیو تا زمانی که به اسلام روی آورد، به مدت پانصد سال در حکومت بودایی باقی ماند. اسنادی وجود داردکه نشان می دهد بعد از مسلمان شدن مردم مالدیو آن ها مجسمه ها و آثار بودا را از بین بردند و مذهب بودیسم را سرکوب کردند.

 

دوران قدرت های استعماری 

پرتغال:

در سال 1558 پرتغالی ها یک پادگان کوچک با  (Viyazoru) و کارخانه ای با یک سرپرست (پست تجارت) در مالدیو تاسیس کردند، که از مستعمره اصلی آن ها در گوا محسوب می شد. آنها برای تحمیل مسیحیت در مردم محلی تلاش بسیاری کردند. پانزده سال بعد، یک رهبر محلی به نام Muhammad Thakurufaanu Al-Azam به همراه دو برادر خود یک شورش مردمی سازمان دهی کردند و پرتغالی ها را از مالدیو راندند. هم اکنون این رویداد به عنوان روز ملی جشن گرفته می شود و یک موزه ای کوچک و مرکز یادبود به افتخار این قهرمان در جزیره Utheemu در شمال جزیره مرجانی Thiladhummathi ساخته شده است.

هلند:

در اواسط قرن 17، هلندی ها به جای پرتغالی ها که به عنوان قدرت غالب در سیلان بودند، جایگزین شدند، اولویت بر امور مالدیو بدون دخالت مستقیم در مسائل داخلی (مطابق با آداب و رسوم صد ساله اسلامی)، بود. با این حال، بریتانیا هلند را در سال 1796 از سیلان بیرون کرد و منطقه مورد حفاظت بریتانیا قرار گرفت. وضعیت مالدیو رسما در سال 1887 کشوری تحت الحمایه بریتانیا شد که سلطان مالدیو نیز شرایط نفوذ بریتانیا بر روابط خارجی و دفاع از مالدیو را پذیرفت. با وجود آنکه بریتانیا در مالدیو حضور داشت، اما جمعیت ماله پیشرو بود.

بریتانیا:

اردوگاه RAF در جزیره مرجانی ادو در سال 1944

اردوگاه RAF در جزیره مرجانی ادو در سال 1944

دوران بریتانیا، تا سال 1965 به طول انجامید. این دوره اقتدار و قدرت سلطان و وزیرش به طور فزاینده و قاطعانه بیش از ریاست و حکومت بود، فرماندار کل بریتانیا بسیار از این موضوع ناراحت بود زیرا مقابله با سلطان را بی فایده می دید. در نتیجه، به فکر توسعه یک سلطنت مشروطه افتاد و تصویب اولین قانون اساسی در سال 1932 را رقم زد. با این حال، مقدمات جدید مورد علاقه سلطان و وزیر زیرک او واقع نگردید، بلکه تنها یک یک ایده از سوی اصلاح طلبان فرهیخته بریتانیا اعلام شد.

جمهوری اول

مالدیو تحت الحمایه بریتانیا تا سال 1953 تا زمانی که سلطان متوقف شد و جمهوری اول تحت ریاست جمهوری کوتاه مدت محمد امین دیدی (Muhammad Amin Didi) اعلام شد که به عنوان این اولین انتخابات ریاست جمهوری کشور مالدیو با چندین اصلاحات معرفی شده است. او مادامی که در طول سال 1940 نخست وزیر بود، صنعت صادرات ماهی را ملی کرد. همچنین از او به عنوان رئيس جمهوری اصلاح طلب در زمینه سیستم آموزشی و ترویج حقوق زنان یاد می شود. مسلمانان محافظه کار در ماله نهایتا باعث سرنگونی دولت او شدند، و شورش در زمانی بلند مدت ادامه یافت و به علت کمبود مواد غذایی، دیدی (Didi) توسط اراذل و اوباش مورد ضرب و شتم قرار گرفت و در نزدیکی یک جزیره درگذشت.

در آغاز سال 1950، تاریخ سیاسی در مالدیو تا حد زیادی با حضور نظامی بریتانیا در جزایر تحت تاثیر قرار گرفته بود. در سال 1954 بازسازی سلطنت گذشته تداوم بخشیده شد. دو سال بعد، انگلستان مجددا اجازه تاسیس و راه اندازی فرودگاه را در گان در جنوبی ترین جزیره مرجانی ادو به دست گرفت. مالدیو به بریتانیا اجاره 100 ساله در گان را اعطا کرد و آنها را ملزم به پرداخت  سالانه 2000 £ و نصب تاسیسات رادیویی در Hitaddu کرد.

اما نصیر که از لحاظ نظری پس از سلطان محمد فرید دیدی (Muhammad Farid Didi) مسئول بود، در سال 1959 توسط یک جنبش محلی در جزایر جنوبی مرجانی که از لحاظ اقتصادی از حضور بریتانیا در گان بهره می بردند، به چالش کشیده شد. این گروه روابط با دولت مالدیو را قطع و یک کشور مستقل به ریاست جمهوری عبدالله عفیف (Abdullah Afif) تشکیل دادند. این حکومت مدت زیادی دوام نداشت و از سال 1359 تا 1363 ادامه یافت و جمعیت ان تنها 20000 نفر از ساکنان جزایر مرجانی Huvadu، Addu و Fua Mulaku بود.

در سال 1962 در جلسه هیئت مدیره نصیر با قایق های توپدار به همراه پلیس دولت برای از بین بردن و محاکمه عناصر مخالف حکومت فرستاده شد. یک سال بعد جمهوری Suvadive کنار زده شد و عبدالله عفیف به سیشل (Seychelles) تبعید گردید و در سال 1993 در همان جا درگذشت. در همین حال، در سال 1960 مالدیو به انگلستان اجازه استفاده از تسهیلات و امکانات جزابر گان و Hitaddu را برای یک دوره سی ساله، با پرداخت 750000£  داد. در طول این دوره سال های بین 1960 تا 1965 به منظور توسعه اقتصادی مالدیو در نظر گرفته شد.

استقلال مالدیو

در 26 جولای سال 1965، مالدیو تحت یک توافق نامه امضا شده با پادشاهی بریتانیا توانست استقلال خود را به دست آورد. دولت بریتانیا استفاده از تسهیلات Gan و Hitaddu را برای خود حفظ کرده بود. در یک همه پرسی ملی در مارس سال 1968، مردم مالدیو سلطنت را لغو کردند و به یک جمهوری مبدل شد.

نصیر (Nasir)

جمهوری دوم در نوامبر سال 1968 به ریاست ابراهیم نصیر، که به طور فزاینده ای به مسائل سیاسی تسلط داشت، اعلام شد. طبق قانون اساسی جدید، نصیر به طور غیر مستقیم توسط مجلس (قوه مقننه)، به مدت چهار سال به ریاست جمهوری انتخاب شد. او نیز احمد زکی (Ahmed Zaki) را به عنوان نخست وزیر جدید منصوب کرد.

در سال 1973 نصیر در انتخابات دوره دوم ریاست جمهوری (طبق قانون اساسی) انتخاب شد و به دنبال اصلاحیه ای که در سال 1972 انجام گرفت، ریاست جمهوری به پنج سال تمدید گردید، دوره انتخاب نخست وزیر نیز توسط مجلس می توانست افزایش یابد. در ماه مارس سال 1975، انتخاب نخست وزیری زکی به تازگی انجام شده بود که در یک کودتای بدون خونریزی بازداشت و به یک جزیره مرجانی راه دور تبعید شد. ناظران اظهار کردند که زکی بیش از حد محبوب شده بود، از این رو یک تهدید برای نصیر محسوب می شد.

در طول سال 1970 مصادف با زمانی که بازار سریلانکا برای صادرات اصلی مالدیو از ماهی خشک شده فرو ریخت، وضعیت اقتصادی در مالدیو متحمل یک شکست بزرگ شد. تصمیم بریتانیا و بستن خط فرودگاهی خود در گان (Gan) به منظور سیاست جدیدش برای ترک تعهدات دفاع در شرق کانال سوئز بر مشکلات افزود. تخلیه گان در مارس سال 1976 سقوط در سراشیبی تجاری بود. دوره 20 ساله مالدیو از حکومت استبدادی نصیر به طور ناگهانی در سال 1978 به پایان رسید و او به سنگاپور فرار کرد. تحقیقات بعدی نشان داد که او با میلیون ها دلار از خزانه دولت فرار کرده است. با این حال، هیچ مدرکی تاکنون برای اثبات آن وجود ندارد و اعتقاد براین است که او و دولتش محبوبیت داشته اند و همیشه حامی شهروندان غیرنظامی بوده اند.

Gayoom

به جای نصیر Maumoon Abdul Gayoom برای یک دوره پنج ساله ریاست جمهوری در سال 1978 منتخب شد. Gayoom، استاد سابق دانشگاه و سفیر مالدیو در سازمان ملل متحد (UN) بود. برگزاری یک انتخابات مسالمت آمیز به عنوان طلوع یک دوره ثبات سیاسی و توسعه اقتصادی از نظر Gayoom برای توسعه جزایر فقیرتر دیده می شد. در سال 1978 مالدیو به صندوق بین المللی س و بانک جهانی پیوست. گردشگری نیز در اقتصاد محلی اهمیت خوبی به دست آورد، به طوری که گردشگران و بازدیدکنندگان در سال 1985 به بیش از 120،000 نفر رسیدند. مردم محلی از افزایش گردشگری و افزایش ارتباط در تماس با گردشگران خارجی به منفعت و توسعه دست یافتند.

محبوبیت Gayoom، باعث گردید تا تفراد نزدیک رئیس جمهور سابق با استخدام مزدوران سابق SAS در سال 1980 دست به یک تودتا برای برکناری او بزنند. کودتا با تلاش احمد نسیم (Ahmed Naseem)، برادر قانونی نصیر با حمایت تعداد انگشت شماری از وفاداران نصیر برگزار شد. نسیم به ظهور Gayoom اعتراض کرده بود و به عزل 6 ماه او عهد کرده بود. نارضایتی نسیم زمانی به اوج خود رسید که مجلس بررسی بی نظمی های مالی نصیر را آغاز کرد و به قتل زندانیان و شکنجه زندانیان Villingili در اوایل سال 1970 اقدام کرد.

در سال 1983، یک تاجر کشتیرانی محلی، به نام Reeko Ibrahim Maniku با دادن رشوه به اعضای پارلمان و به قضات دادگاه عالی یک پیشنهاد برای بدست آوردن نامزدی مجلس ارائه داد. Reeko Ibrahim Maniku در تبعید تحمیلی خود، باقی ماند و تنها در سال 2006 به مالدیو بازگشت و از آن زمان یک حزب سیاسی، به نام حزب سوسیال دموکرات را معرفی کرد.

با وجود کودتا در سال 1980، 1983، و 1988، Gayoom سه دوره ریاست جمهوری، خدمت کرده است. در انتخابات سال 1983، 1988، و 1993، Gayoom بیش از 90 درصد از آرا را دریافت کرد. اگر چه دولت اجازه هیچ مخالفت قانونی را ندارد اما Gayoom در اوایل سال 1990 با اسلام گرایان مخالف بود. Gayoom آن ها را به عنوان بنیادگرایان می دید که می خواستند یک راه مذهبی از زندگی را از سوی برخی از رهبران قدرتمند کسب و کار محلی خود بر دیگران تحمیل کنند.

در حالی که سال های 1980 و 1983 تلاش کودتا علیه ریاست جمهوری Gayoom جدی نمی شد، تلاش کودتای سوم در نوامبر 1988 برای جامعه بین المللی نگران کننده بود. حدود 80 مزدوران مجهز به سلاح قبل از طلوع آفتاب روی قایق های تندرو از یک کشتی باری در ماله فرود آمدند. آن ها که همانند به صورت مبدل به شکل بازدید کنندگان بودند و تعداد مشابهی از آن ها قبل از آن به ماله نفوذ کرده بودند.

اگرچه مزدوران به سرعت فرودگاه Hulule را به دست آوردند و اما تلاش آن ها برای تصرف رئیس جمهور Gayoom، که از خانه به خانه دیگر فرار کرد و خواستار مداخله نظامی هند، ایالات متحده و انگلستان شد، ناموفق ماند. نخست وزیر هند راجیو گاندی (Rajiv Gandhi) بلافاصله 1600 سرباز هوایی برای برقراری نظم در ماله اعزام کرد. کمتر از 12 ساعت بعد، چتربازان هند در Hulele وارد شدند، و منجر به فرار برخی از مزدوران در کشتی باری به سمت سریلانکا شدند. بنا به گزارش 19 نفر در این درگیری کشته شدند و چندین گروگان نیز درگذشت. سه روز بعد کشتی بادبان دار هند مزدوران کشتی باری را در نزدیکی ساحل سریلانکا دستگیر کردند. در جولای سال 1989، تعدادی از مزدوران به مالدیو بازگردانده و محاکمه شدند. Gayoom حکم اعدام آن ها را به تصویب رساند و سپس به حبس ابد آن ها تخفیف داد.

کودتای 1988 با حمایت مالی چند تجار ناراضی، توسط Sikka Ahmed Ismail Maniku و Abdulla Luthufi، که در مزرعه ای در سریلانکا کار می کردند،شروع شده بود. پیش از این، این دو نفر تلاش زیادی برای ترور نصیر، زمانی که رئيس جمهور بود، انجام داده بودند و زندانی شده بودند و قبل از سال 1975 آزاد گردیدند. مزدوران دستگیر و محاکمه شدند. SIKKA Maniku و Luthufee در سال 1989 به مرگ محکوم شدند، اما Gayoom حکم آن ها را به حبس ابد تغییر داد. در سال 1994، Gayoom SIKKA Maniku را به دلایل نوع دوستی و به علت بیماری قلبی و عروقی که برای او ایجاد شده بود آزاد کرد و Maniku در یک تبعید خودخواسته به کلمبو رفت. رئيس جمهور سابق، ابراهیم نصیر هر گونه دخالت در کودتا را رد کرد. در حقیقت رئيس جمهور Gayoom به طور رسمی نصیر را که به صورت غیابی در به رسمیت شناختن نقش او و به دست آوردن استقلال مالدیو نقش داشته است، عفو کرد.

نشید (Nasheed)

محمد نشید برنده انتخابات ریاست جمهوری در سال 2008 تحت قوانین قانون اساسی جدید گردید. به طور بحث برانگیزی پس از شورش جمع زیادی از ارتش و پلیس استعفا داد و  او دفتر کار خود را ترک کرد. این که آیا او با میل و رغبت استعفا داد یا مجبور به استعفا شد به دلیل بدون خونریزی بودن کودتا به شدت مورد بحث قرار گرفت.

وحید (Waheed)

محمد وحید حسن MANIK در 7 فوریه سال 2012، عهده دار دفتر رئيس جمهور پس از استعفای بحث برانگیز محمد نشید شد. استعفای نشید میان هفته ای از اعتراضات و تظاهرات مخالفان که ارتش و پلیس نیز به آن ها پیوسته بود، رخ داد. دکتر وحید که از محود نشید پشتیبانی می کرد، دستور دستگیری عبدالله محمد (Abdulla Mohamed) رئیس دادگستری دادگاه جنایی را داد. یک روز بعد، نشید اظهار داشت که او به زور اسلحه از طریق شورش پلیس و کودتا مجبور به استعفا شده است. البته اتهاماتی وجود دارد که دکتر وحید نیز در برنامه ریزی کودتا درگیر بوده است، هر چند دکتر وحید آن را رد کرده است.

یمین

عبدالله یمین عبد Gayoom (Abdulla Yameen Abdul Gayoom) به عنوان رئیس جمهور مالدیو در 17 نوامبر سال 2013  منتخب شد.

 مرکز تخصصی برگزار کننده تور مالدیو اقدام به ارائه اطلاعاتی درباره تاریخ کشور مالدیو نموده تا گردشگران عزیز در سفر به این کشور مرجانی زیبا علاوه بر بهره بردن از زیبایی های این کشور دانش عمومی خود را نیز افزایش دهند.

در صورت داشتن هر گونه سوال در رابطه با ثبت نام در تور مالدیو و یا سفر به مالدیو با شماره های زیر تماس حاصل نمایید.
02188176202
09125400667

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *